Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

ΜΙΑ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ-ΜΥΘΟΣ Ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;

 
   Κάποτε σε ένα πλουσιόσπιτο ζούσε ένας νεαρός γύρω στα 25 μαζί με την οικογένεια του.
Ο νεαρός ήταν απογοητευμένος από την μέχρι τότε ερωτική του ζωή μιας και είχε πικρές εμπειρίες από τα πλουσιοκόριτσα που συνήθως συναναστρεφόταν. Τις θεωρούσε όλες κακομαθημένες, προσεγμένες και "μη μου άπτου" σε αηδιαστικό σημείο και τον ενοχλούσε αφάνταστα το γεγονός ότι όλες κινούνταν στο ρυθμό του χρήματος. Εκείνος αποζητούσε μια ξεχωριστή, απλή κοπέλα που σίγουρα το πρώτο πράγμα που θα σκεφτόταν δεν θα ήταν να ενώσει την περιουσία της με τη δική του. Αποζητούσε το συναίσθημα...αυτό το αγνό...που δεν εξαγοράζεται με χρήμα...

   Ήταν μια βραδιά του Δεκέμβρη όταν ο νεαρός Καλ ετοιμάστηκε να πάει στο κοντινό μπαράκι όπου ήταν το στέκι του. Πολύ συχνά ο Καλ και οι συνομήλικοι του άνδρες-γυναίκες μαζεύονταν και τα έπιναν για να ξεδώσουν.
   Μπήκε μέσα, προχώρησε προς τον πάγκο του μπαρ και κάθισε στη γωνιά που συνήθιζε. Δεν πέρασαν πέντε λεπτά και δίπλα του στεκόταν μια ξανθιά "οπτασία" και απολάμβανε το ποτό της. Τέτοιο κορίτσι δεν είχε ξαναδεί στη ζωή του. Κάτι σκίρτησε μέσα του.
   Τα ξανθά μαλλιά της αγκάλιαζαν το σώμα της, γαλαζοπράσινα μάτια, κατακόκκινα χείλη παρόλο που δεν υπήρχε ίχνος μακιγιάζ στο πρόσωπό της, κάτι που ο Καλ εκτιμούσε ιδιαίτερα, το δέρμα της κατάχλομο σε τρομακτικό σημείο. Φορούσε ένα άσπρο δαντελωτό μακρυμάνικο φόρεμα τόσο μακρύ που δυσκολευόσουν να καταλάβεις αν υπάρχουν παπούτσια στα πόδια της. Πάνω από 20 χρόνων δεν θα ήταν. Ο Καλ θα ορκιζόταν ότι κάποιος άγγελος το έσκασε από την αυλή του παραδείσου και παρουσιάστηκε μπροστά του. Τόσο ξεχωριστή, τόσο παράξενη παρουσία, κι όμως είχε κάτι που τον παρότρεινε να της μιλήσει. Εκείνη δεν είχε καν αντιληφθεί την παρουσία του.
-Γεια, είμαι ο Καλ.
- Είμαι η Άνι, απάντησε τόσο εύχαρα λες και τον ήξερε από καιρό, απόρησε και ο ίδιος με την προθυμία της.
-Πολύ βαβούρα εδώ μέσα...σχολίασε εκείνος αμήχανα μη ξέροντας τι να πει για να πιάσει συζήτηση.
-Θες να πάμε μια βόλτα; Ο Καλ συνέχισε να απορεί με την οικειότητα της αλλά δεν τον χάλασε καθόλου η πρόταση της.
   Σε λίγο βρέθηκαν και οι δυο να περπατούν στον δρόμο και να συζητούν σαν δυο κολλητοί πολλών χρόνων.
-Δεν σε έχω ξαναδεί εδώ. Παρατήρησε ο Καλ.
-Ναι...είναι που...δεν βγαίνω συχνά...ήταν ολοφάνερο ότι μασαγε τα λόγια της. Όλα ήταν τόσο παράξενα σε αυτό το κορίτσι αλλά όλα άρεσαν πολύ στον Καλ.
-Πως και μου μίλησες αμέσως και με εμπιστεύτηκες τόσο που πήρες την απόφαση να βγεις και βόλτα μαζί μου μέσα στη νύχτα;
-Δεν σε φοβάμαι. Δεν μπορείς να με βλάψεις...όταν σε είδα κατάλαβα ότι είσαι ο εκλεκτός...
-Τι εννοείς;
-Έχω το χάρισμα να καταλαβαίνω αμέσως τους ανθρώπους που κρύβουν κινδύνους...με εσένα αισθάνθηκα αμέσως ότι είσαι κάποιος που ξέρω χρόνια, ο άνθρωπος που θα μπορούσα να μείνω μαζί του για χρόνια...κι ας μην σε ξέρω...
-Παράξενο...το ίδιο αισθάνθηκα και εγώ...ξέρεις Άνι...δεν έχω γνωρίσει πολλά κορίτσια σαν εσένα...για την ακρίβεια κανένα...μου έκανες εντύπωση από την πρώτη ματιά...
-Τίποτα δεν είναι παράξενο...όλα είναι γραφτά να συμβούν.. είπε χαμογελώντας...
Ο Καλ στάθηκε...την έπιασε από το χέρι και την τράβηξε προς το μέρος του...τόσο παγωμένο χέρι!
-Εσύ είσαι παγάκι! Πρέπει να κρυώνεις! Είπε και ταυτόχρονα έβγαζε το παλτό του και της το φόρεσε... Εκεί αντάλλαξαν το πρώτο...και το τελευταίο φιλί....
-Τώρα νιώθω πραγματικά τι θα πει έρωτας....ψιθύρισε ο Καλ...
-Είμαι πολύ χαρούμενη που το λες αυτό, Καλ.
-Άνι, πιστεύεις ότι θα μπορούσαμε να είμαστε...μαζί;
-Ο....όχι...δεν...δεν είναι ακόμα η ώρα Καλ...νομίζω πως πρέπει να φύγω...είναι πολύ αργά...οι γονείς μου θα ανησυχούν...
-Γιατί τρομοκρατήθηκες τόσο; Δεν ήθελα να...
-Καταλαβαίνω Καλ αλλά ίσως τα πούμε μια άλλη φορά τα υπόλοιπα...πρέπει να γυρίσω στο σπίτι μου...
-Θα σε πάω εγώ...μην περπατάς μόνη σου τέτοια ώρα...
-Όχι...όχι Καλ. Δεν χρειάζεται...αλήθεια...
-Δεν ακούω κουβέντα...
Μετά από αρκετά λεπτά η Άνι έσπασε τη σιωπή.
-Εδώ μένω...Θα ήθελα να φύγεις τώρα...δεν θέλω να σε δουν οι γονείς μου...
-Θα σε ξαναδώ; Είπε ο Καλ με ανυπομονησία.
-Σίγουρα κάποια στιγμή θα συναντηθούμε ξανά Καλ...
-Πότε; Θα σε περιμένω αύριο το βράδυ στο μπαρ την ίδια ώρα. Εντάξει;
Η Άνι έσκυψε το κεφάλι, δεν απάντησε.
-Εντάξει; Μπήκε στη διαδικασία να ξαναρωτήσει ο Καλ.
-Εντάξει...συμφώνησε με δισταγμό εκείνη. Φύγε τώρα...
-Καληνύχτα, χάιδεψε το χλωμό παγωμένο της πρόσωπο.
-Καληνύχτα. Χαμογέλασε διστακτικά.
   Το επόμενο βράδυ ο Καλ περίμενε φυσικά, αλλά η Άνι δεν φάνηκε. Ήταν τόσο λυπημένος και τόσο αγχωμένος. Περίμενε και το επόμενο βράδυ...αλλά τίποτα.
   Την επόμενη μέρα πήρε την απόφαση να πάει στο σπίτι της αψηφώντας κάθε φόβο και κάθε δισταγμό.
   Στάθηκε μπροστά στο κατώφλι που πριν δυο νύχτες την είδε για τελευταία φορά. Αφού θυμήθηκε για λίγο το αγγελικό πρόσωπό της χτύπησε με αποφασιστικότητα την πόρτα.
Η πόρτα άνοιξε και μια μεσήλικη γυναίκα στεκόταν τώρα μπροστά του...
-Καλημέρα! Κατάφερε να προφέρει ο Καλ.
-Καλημέρα σας!
-Μήπως θα μπορούσα να δω για λίγο... την Άνι;
   Η γυναίκα χλόμιασε και τα μάτια της βούρκωσαν...όταν κατάφερε να ανακτήσει τις αισθήσεις της ρώτησε:
-Πως είπατε;
-Την Άνι θα ήθελα να δω...είμαι ένας φίλος της...
-Τι εννοείς παλικάρι μου; Πλάκα μου κάνεις; Από πότε είσαι φίλος της;
-Από....από....πριν δυο μερες γνωριστήκαμε....για την ακρίβεια πριν δυο νύχτες σε ένα μπαρ.
   Η μητέρα της Άνι κόντεψε να λιποθυμήσει, ο Καλ την έπιασε και την βοήθησε να μπει μέσα και να καθίσει στον καναπέ;
-Τι σας συμβαίνει; Τόσο άσχημα το πήρατε; Απλοί φίλοι είμαστε...δεν έγινε ποτέ κάτι παραπάνω...μην ανησυχείτε...σας λέω την αλήθεια!
-Αγόρι μου ποιος σε έβαλε να μου κάνεις μια τόσο κακόγουστη πλάκα πρωί πρωί, μου λες; Ξέσπασε με λυγμούς η μεσήλικη.
-Δεν...δεν σας κάνω πλάκα...προς Θεού! Τι εννοείτε;
-Η κόρη μου η Ανι έχει πεθάνει εδώ και δέκα χρόνια! Ούρλιαξε και ξέσπασε με αναφιλητά.
Ο Καλ έμεινε με ανοιχτό το στόμα...ανήμπορος να αρθρώσει λέξη και αρνούμενος να πιστέψει αυτά που άκουγε.
   Σε λιγότερο από μισή ώρα η μητέρα της Άνι και ο Καλ στέκονταν μετά βίας πάνω από τον τάφο στον οποίο αντίκρισε τη φωτογραφία της κοπέλας που γνώρισε δυο βράδια πριν.
"Άνι, ετών 20" και η χρονολογία που αποδείκνυε ότι το κορίτσι απεβίωσε δέκα χρόνια πριν. Το πιο ανατριχιαστικό από όλα όμως ήταν ότι στον σταυρό που βρισκόταν πάνω από τον τάφο ήταν κρεμασμένο το παλτό του Καλ!

   Ο Καλ άργησε πολύ να το ξεπεράσει. Άνθρωποι της εκκλησίας και της επιστήμης έβγαλαν το πόρισμα ότι το κορίτσι πέθανε με τον καημό ότι δεν πρόλαβε να νιώσει πως είναι ο έρωτας και έτσι ο Θεός της επέτρεψε να γυρίσει για μια νύχτα και να εκπληρώσει αυτή την τελευταία της επιθυμία. 
============================================
*Άλλοι λένε πως αυτή η ιστορία είναι ένας μύθος άλλοι πως ήταν ένα πραγματικό γεγονός. Εμένα μου την αφηγήθηκε κάποιος που υποστήριζε πως κάποτε αυτό συνέβη στα αλήθεια. Δεν ξέρω τι να πιστέψω αλλά μέχρι και σήμερα αυτή η ιστορία με κάνει να ανατριχιάζω!








ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ SUBSCRIBE ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΜΟΥ: https://www.youtube.com/channel/UCzHBmFK-26RRLahg6X1MX5A




ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ SOCIAL MEDIA:







*To παρόν αποτελεί πρωτότυπο άρθρο και απαγορεύεται η αντιγραφή, επικόλληση και αναδημοσίευση του με οποιονδήποτε τρόπο ή τεχνική μέθοδο χωρίς την πρότερη ρητή έγκριση του mommyinwonderland.blogspot.gr και του συγγραφέα/αρθρογράφου και δημιουργού του.


Katia








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου