Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ! || 25/07/2017

 Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη σου επαφή με τη θάλασσα πέρυσι τον Ιούνιο.
Ήσουν μόλις εννέα μηνών, μπήκες στο σωσιβιάκι σου με γουρλωμένα τα μάτια και δεν μίλησες, δεν έκλαψες...απλά απολάμβανες άλλο ένα πρωτόγνωρο πράγμα που συνέβη στη ζωή σου. Στη συνέχεια ανακάλυψες οτί δεν σου πολυαρέσει το νερό και έκλαιγες τόσο στο μπάνιο στη θάλασσα όσο και στο μπάνιο στο σπίτι.
   Φέτος τα πράγματα άλλαξαν...ακόμα μισείς το μπάνιο στο σπίτι αλλά άρχισες να βλέπεις τη θάλασσα με άλλο μάτι, συνειδητοποίησες οτί θα ήταν πολύ όμορφο να αρχίσεις να την εξερευνείς λίγο παραπάνω είτε με τα μπρατσάκια σου, είτε με το σωσίβιό σου είτε παίζοντας με τα κουβαδάκια σου στην άμμο.
   Σήμερα πήγαμε για μπάνιο μετά απο αρκετούτσικο καιρό με μια φίλη της Θεοδώρας, τρία χρόνια μεγαλύτερή της, και τη μαμά της. Το άλλο κοριτάκι βρήκε και άλλα κοριτσάκια της ηλικίας της και άρχισαν να παίζουν και να πηγαίνουν πιο βαθιά στη θάλασσα. Η Θεοδώρα τις παρατηρούσε με προσοχή. Και μετά από λίγη ώρα έκανε κάτι που δεν έχει ξανακάνει και για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα οτί θα το κάνει άμμεσα. Μπήκε ολομόναχη στο νερό και ξεκίνησε να κουβαλάει νερό με το κουβαδάκι της και να το φέρνει στην άμμο. Εννοείται πως δεν την ενόχλησα, άλλωστε αυτό ήθελα, να αρχίσει να καταπολεμά τον φόβο της για τη θάλασσα. Τα μάτια μου 14 αλλά δεν την
ενόχλησα. Φαίνεται πως βλέποντας τα μεγαλύτερα κοριτσάκια κατάλαβε ότι μπορεί να το κάνει και εκείνη χωρίς βοήθεια. Και δεν τελειώσαμε εκεί! Η Θεοδώρα δεν έχει τόσο θέμα να της ρίχνεις νερό στο σώμα όσο έχει στο να της βρέχεις το κεφάλι. Βλέποντας τις μεγαλύτερές της λοιπόν να κάνουν βουτιές  άρχισε και εκείνη να βουτάει δειλά δειλά το κεφαλάκι της μέχρι το στόμα και μετά όλο και πιο πολύ μέχρι που έπεσε καταλάθος ολόκληρη μέσα στο νερό  και εκεί ομολογώ οτί τα χρειάστηκα! Ήμουν δίπλα της μέσα στο νερό εκείνη την ώρα, εννοείται πως δεν την αφήνω ούτε δευτερόλεπτο στο νερό μόνη της, αλλά ζήλευε τα κοριτσάκια και δεν ήθελε ούτε μπρατσάκια ούτε σωσίβιο! Την άρπαξα αμέσως και τη σήκωσα επάνω, όλη η παραλία μας κοίταξε γιατί άκουσε την κραυγή μου και η φίλη μου γελούσε (πιο πολλά χρόνια μητέρα) και μου έλεγε οτί δεν παθαίνει τίποτα αφού είμαι δίπλα της και οτί έτσι θα μάθει να βουτά και το κεφαλάκι της μέσα στο νερό. Και η Θεοδώρα γελούσε και έδειχνε περήφανη για το κατόρθωμά της...αναρωτιέμαι πόσες φορές θα φτάσουμε εμείς οι μαμάδες στα όρια καρδιακής προσβολής και ύστερα τα μικράκια μας γελάνε μαζί μας;! Ορκίστηκα να μην την ξανααφήσω ποτέ στη θάλασσα χωρίς μπρατσάκια μέχρι να φτάσει στην ηλικία που η ισορροπία της θα είναι σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Εκείνη πάντως χάρηκε πολύ με τα καινούρια πράγματα που κατόρθωσε να κάνει σήμερα. Όλη την υπόλοιπη μέρα μου ζητούσε να ξαναπάμε στην "σάασα", όπως την λέει.
   Πάντως μανούλες τα μάτια μας 104...σε αυτή την ηλικία ρουφάνε τα πάντα σαν σφουγγάρια, αντιγράφουν ότι ακούνε και ότι βλέπουν, θέλουν να μας καταπλήξουν με τα κατορθώματά τους και θα έφταναν στα άκρα για να ακούσουν από τα χείλη μας ένα "μπράβοοοο". Δεν ξέρω για τα δικά σας κουτσουνάκια η δική μου πάντως ήδη ανεξαρτητοποιείται και ειδικά όταν βλέπει μεγαλύτερα κοριτσάκια να κάνουν κάτι φέρνει τα πάνω κάτω για να το κάνει και εκείνη και να αποδείξει οτί μπορεί ΜΟΝΗ ΤΗΣ!
   Μην βιάζεσαι να μεγαλώσεις ζουζούνι μου, χρειάζομαι να με χρειάζεσαι!


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ SUBSCRIBE ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΜΟΥ: https://www.youtube.com/channel/UCzHBmFK-26RRLahg6X1MX5A



ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ SOCIAL MEDIA:






    Email: vkaterina195@gmail.com


*To παρόν αποτελεί πρωτότυπο άρθρο και απαγορεύεται η αντιγραφή, επικόλληση και αναδημοσίευση του με οποιονδήποτε τρόπο ή τεχνική μέθοδο χωρίς την πρότερη ρητή έγκριση του mommyinwonderland.blogspot.gr και του συγγραφέα/αρθρογράφου και δημιουργού του.




Katia Vlassi
xxx

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου