Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΠΩΣ ΕΒΑΛΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΝΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ (ΑΠΟ 40 ΗΜΕΡΩΝ)


   Χαίρομαι πραγματικά που μέσα από τη σελίδα και την ομάδα του Mommy In Wonderland εμπνέομαι καθημερινά από προβληματισμούς και ερωτήσεις μαμάδων και μου δίνεται η δυνατότητα να μοιράζομαι τις δικές μου ιδέες, απόψεις και τακτικές γράφοντας σε αυτό blog.
Kάπως έτσι και σήμερα μια ερώτηση σας μου έδωσε το έναυσμα να σας πω πως έβαλα εγώ πρόγραμμα στην Θεοδώρα μου από 40 ημερών...ναι...καλά καταλάβατε 40 ημερών είχε ένα ικανοποιητικό ας πούμε πρόγραμμα ώστε να μπορώ να πω και εγώ ότι ξεκουράζομαι. Δεν θέλει πολύ δουλειά...θέλει υπομονή και επιμονή και φυσικά να το κάνουμε με έναν τρόπο που δεν θα νιώσει άσχημα το μωρό.
   Γενικά είμαι ένας άνθρωπος που θα δεχτεί με ευχαρίστηση τις συμβουλές και τις απόψεις κάποιου πιο έμπειρου αλλά για να είμαι ειλικρινής, στις περισσότερες περιπτώσεις λειτουργώ καθαρά με το μητρικό ένστικτο.
   Με το που γέννησα και επιστρέψαμε στο σπίτι δεν άφησα λεπτό να πάει χαμένο! Είπα θα μπούμε αμέσως σε πρόγραμμα και ξεκίνησα τις αναγκαίες, κατά τη γνώμη μου, διαδικασίες προκειμένου να το πετύχω. Εννοείται ότι ένα βρέφος 7-8 ημερών κοιμάται, κλαίει, γκρινιάζει συνέχεια αλλά στόχος μου δεν ήταν να καταφέρω να το βάλω σε πρόγραμμα από τόσο μικρο αλλά να προετοιμάσω το έδαφος ώστε αργότερα να είναι όλα πιο εύκολα. Ειδικά το μεσημέρι κατά τις δύο και το βράδυ κατά τις εννέα επέμενα. Μπορώ να πω οτί η πιπίλα με βοήθησε. Ξέρω τα "άσχημα" της πιπίλας αλλά εμένα μου έσωσε τη ζωή! Θυμάμαι η κόρη μου έκλαιγε, θα την παρηγορούσα για λίγο και έπειτα πάλι στην κούνια/καλαθούνα. Το ίδιο ξανά και ξανά, ποτέ δεν της έκανα το χατίρι να μεταφερθούμε στο σαλόνι ή στην κουζίνα. Την νανούριζα πέρα-δώθε στο υπνοδωμάτιο αλλά ποτέ αλλαγή περιβάλλοντος. Το βράδυ έκλαιγε για γάλα, την έπαιρνα αγκαλιά, πηγαίναμε με απόλυτη ησυχία στην κουζίνα, της έφτιαχνα το γάλα, την τάιζα και όλα αυτά χωρίς πολλά λόγια και φυσικά όλα τα φώτα σβηστά. Οι ομιλία και τα φώτα θα την κάνουν να πιστέψει οτί ξημέρωσε και η ώρα του ύπνου τελείωσε, οι χαμηλοί τόνοι της έδειξαν οτί ο ύπνος διακόπηκε προσωρινά. Με βοήθησαν μικρά λαμπάκια και φωτιστικά σε όλο το σπίτι ώστε να χρησιμοποιώ αυτά το βράδυ και να μην αναγκάζομαι να ανάβω τις μεγάλες λάμπες. Μέχρι 40 ημερών το μωρό σπάνια ξυπνούσε το βράδυ και αυτό για γάλα το οποίο έπινε και κοιμόταν αμέσως. Αξίζει να σημειωθεί οτί δεν την πήρα ποτέ στο κρεβάτι μαζί μας γιατί το θεωρώ πάρα πολύ επικίνδυνο και ανασφαλές και φυσικά πολύ δύσκολο να κοιμηθεί μόνη της μεγαλώνοντας, με εξαίρεση τις φορές που ήταν αρρωστούλα ή έκρινα απαραίτητο να την έχω δίπλα μου.
   Όταν ήταν ενός έτους άρχισε να ζητά από μόνη της να κοιμηθεί μεσημέρι και βράδυ. Της πήρα επίσης ένα μικρό μαξιλάρι σε σχήμα λουλούδι από τα τζάμπο το οποίο το λάτρεψε και κάπως έτσι της έδινα ακόμη ένα κίνητρο να πάει για ύπνο. Της έλεγα "πάμε να πάρουμε αγκαλίτσα το μαξιλάρι μας?" και εκείνη έτρεχε με χαρά προς την κούνια. Ακόμη και τώρα που κοντεύει δύο ετών λατρεύει το χουχούλιασμα με αυτό το μαξιλάρι. Σε άλλες περιπτώσεις μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια κουβερτούλα, ένα αρκουδάκι ή οτιδήποτε άλλο θεωρείτε οτί θα του τραβήξει το ενδιαφέρον και θα το κάνει να πηγαίνει για νάνι με χαρά. Η δική μου κόλλησε με αυτό το μαξιλάρι και το αγαπάει πολύ!
   Επίσης μην ξεχνάτε οτί δεν θα βοηθήσει καθόλου το να λέτε: "έλα μωρέ άστο να πάει μια φορά για ύπνο πιο αργά", κάθε φορά που το έκανα εγώ την επόμενη μέρα η μικρή  δυσκολευόταν. Μέχρι κάποια ηλικία πρέπει να είστε απόλυτα πιστές και ακριβής στην ώρα.
   Κάτι άλλο που θα βοηθούσε είναι να πάρετε μερικά παραμύθια, ακόμα και αν δεν καταλαβαίνει η φωνή της μαμάς το νανουρίζει, αλλιώς βρείτε το δικό σας τραγουδάκι που θα το συνδυάσει με τον ύπνο. Εγώ όταν δυσκολεύεται να κοιμηθεί της τραγουδάω: "νάνι νάνι καλό μου μωράκι, νάνι νάνι κομίσου γλυκά, η μανούλα ειν'κοντά, σε παίρνει αγκαλιά, φιλιά σου χαρίζει γλυκά τρυφερά" και αρχίζει αμέσως να ηρεμεί!
   Μην ξεχνάτε όμως ότι πολύ συχνό φαινόμενο εκτός από κολλικούς, είναι το να το πονάει η κοιλίτσα, εγώ την πάλεψα με χαμομηλάκι, ξέρω οτί ακούγονται πολλά αλλά εγώ εμπιστεύομαι απόλυτα την παιδίατρο και πραγματικά κάποια βότανα βοήθησαν πάρα πολύ την κατάσταση από όταν ήταν ημερών μέχρι και σήμερα που είναι 22 μηνών. Πάντα, λοιπόν, σε συνεννόηση με τον παιδίατρο και βρείτε τι βοηθάει το μωράκι σας περισσότερο.
   Όπως και να έχει δεν θα σταματήσω να λέω οτί η κάθε μαμά έχει τον δικό της τρόπο, εγώ απλά προσπαθώ να βοηθήσω με την ελάχιστη εμπειρία που έχω. Και ακόμα μαθαίνω! Επίσης κάθε μωρό έχει τον δικό του χαρακτήρα και αντιδρά διαφορετικά σε κάθε κατάσταση. Σημασία έχει να βάλουμε έναν στόχο και με πολύ πολύ υπομονή και κατανόηση προς το μωράκι μας να προσπαθήσουμε να τον πετύχουμε.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ SUBSCRIBE ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΜΟΥ: https://www.youtube.com/channel/UCzHBmFK-26RRLahg6X1MX5A



ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ SOCIAL MEDIA:





     Instagram: https://www.instagram.com/katia_vlassi/

    Email: vkaterina195@gmail.com


*To παρόν αποτελεί πρωτότυπο άρθρο και απαγορεύεται η αντιγραφή, επικόλληση και αναδημοσίευση του με οποιονδήποτε τρόπο ή τεχνική μέθοδο χωρίς την πρότερη ρητή έγκριση του mommyinwonderland.blogspot.gr και του συγγραφέα/αρθρογράφου και δημιουργού του.




Katia Vlassi
xxx

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου